Програмски основи на Марксистичката организација Црвени

За да се создадат услови за послободно, поразвиено општество по мерка на работничкото мнозинство, марксистите се залагаат за следните програмски основи:

За борбена работничка партија! Владејачките политички партии во Македонија не ги претставуваат интересите на работниците и младината. Нивната идеологија и политички програми се пишуваат и спроведуваат во интерес на тие што ги финансираат, односно домашните тајкуни и империјалистички сили. Во 2016 год. марксистите решија да се приклучат на Левица и да придонесат таа да стане масовна партија на угнетените. Нашите заложби се за независен глас на работните луѓе, којшто може да опстане само како борбена партија на работничката класа. За да ги одбрани интересите и трајно да ја унапреди положбата на работничката класа, оваа партија мора да има социјалистичка програма на радикална општествена преобразба, односно воспоставување работничка држава и планска изградба и развој на економијата. Исто така, таа партија мора да делува во спрега со синдикатите, како масовни организации на класната борба.

За враќање на работничката контрола над синдикатите! Денешните синдикати имаат корумпирано раководство, што повеќе ја игра улогата на претставник на газдите меѓу работниците, отколку обратно. Работниците мора да ја вратат контролата над своите синдикати! Се залагаме за активно и масовно учество на работниците во работата на синдикатите, регуларен демократски избор на сите синдикални претставници и можност за менување на истите во секој момент. Само така може да се спречи матењето зад затворени врати. Приходите на сите политички и синдикални претставници на работничката класа мора да се ограничат на просечна плата на квалификуван работник и со тоа нивниот материјален интерес да биде врзан за материјалните интереси на работниците.

За враќање на украдената економија во рацете на работниците! Приватизацијата се покажа ништо повеќе од раскрчмување на богатството што работниот народ го создаваше повеќе од 40 години и уназадување на Македонија до политичкото и економско ниво од првите две децении од минатиот век. За да „се приближиме кон Европа“, морало да се вратиме назад 100 години! Огромен дел од приватизацијата се покажа како најужасен грабеж! Во оние фирми кои наводно „легално“ се приватизираа – се разбира, согласно со законите кои се напишани во интерес на газдите – следеа отпуштања и стагнација на производството поради светската криза. Капитализмот падна на сите испити – не само на хуманоста и справедливоста, туку и на ефикасноста и продуктивноста. Затоа се залагаме за национализација на сите крупни претпријатија, како и за национализација и централизација на целиот банкарски сектор, без надомест на досегашните сопственици и за нивно ставање под контрола на работнички совети; за запленување на финансиските средства на домашните и странските тајкуни и нивно вложување во придвижување на економијата.

Бесплатно и квалитетно образование и здравство за сите! Со воведувањето школарина и намалување на достапните места во училниците и амфитеатрите, како и со воведувањето наплата на медицинските услуги, образованието и здравството станаа луксуз на богаташите и нивните деца, а не општо право. Да го заштитиме образовниот и здравствениот систем од приливот на странскиот капитал и подјармувањето на пазарната логика, која се сведува само на финансирање на знаења кои се краткорочно исплатливи на владејачката класа, додека напредокот од општествено значење е блокиран! Се залагаме за потполно државно финансирање на образованието на сите нивоа, како и сите облици на медицинска нега. Единствениот начин да се осигури работа на образовните и здравствените установи во интерес на народот, а не профитите, е демократска контрола на сите образовни установи преку активно учество на учениците/студентите и вработени, како и демократска контрола над здравството со активно учество на вработените во здравствените установи и корисниците на тие установи.

За прерасподелба на богатството во интерес на работното мнозинство и социјалната правда! Во Македонија денес речиси 460 илјади луѓе живеат под границата на сиромаштијата, од кои 180 илјади во апсолутна беда (податоци од 2014). Јазот помеѓу шака богати и остатокот од народот се зголемува од година во година. Се залагаме за зголемување на минималната плата на износ кој ги задоволува сите основни потреби на модерниот цивилизиран човек, за воведување максимална дозволена плата за раководителите на претпријатијата, која не го надминува износот 4 : 1, како и намалување на платата на сите државни функционери во износ што не смее да ја надминува просечната плата на квалификуван работник во Македонија. Се залагаме за укинување на ДДВ и за зголемување на данокот на добивка, за воведување екстремно прогресивен данок на стопанските субјекти, како и за воведување данок на луксузни добра; за посебен прогресивен данок на плата за партиските функционери којашто ја надминува просечната плата на квалификуваниот работник во Македонија; за прекин на отплатата на странскиот долг на Македонија, во кои парите на работниот народ се користат за исплата на тајкунските и бирократските долгови и за пренасочување на сите средства со таа намена за придвижување и развој на индустриското производство и изградба на инфраструктура.

За оружје во рацете на народот, а не на платениците! Работниот народ не смее да се надева дека туѓиот пендрек и кундак ќе го бранат, туку мора да се брани сам! Мислиме дека е неопходно укинување на сите органи на насилство чија главна цел е првенствено да го бранат режимот од масите, кои притоа трошат голем дел од државниот буџет. Поради тоа се залагаме за укинување на професионалната војска, за расформирање на интервентните бригади на МВР, Алфи и други единици од тој тип, како и забрана на работата на сите приватни агенции за безбедност и сите приватни извршители. Наместо тие формации, потребно е создавање воена обука за сите полнолетни и военоспособни граѓани, без обѕир на пол, националност, вероисповед или сексуална ориентација. Се залагаме за воведување обука за ракување со оружје, како посебен задолжителен наставен предмет, во средните училишта и на факултетите, по углед на некогашниот систем на општонародна одбрана, со нужни измени и модернизации.

Против привилегијата на црквите и другите верски заедници! Верските заедници добиваат сè поголемо влијание хранејќи се со бедата, паниката и очајот на масите и нудејќи лажни ветувања за „складен живот“ и среќа по смртта, ако се подвргнат на нивните ретроградни вредности и правила. Како последица од тоа, луѓето почнаа да ги отфрлаат знаењето и културата како вредности, а на нивно место доведуваат разни празноверија, верување во чудесии и разни облици на верски фундаментализам. Истовремено, сите такви организации се богатат примајќи највисоки донации баш од новопечените богаташи, кои нè доведоа до оваа состојба. На врвот од сè ова, свештениците по долгогодишна „служба“ во измама на народот и сеење страв и затапеност, добиваат и пензии од државниот буџет, значи од нашите даноци, без разлика дали сме ние религиозни или не! Додека ни проповедаат сиромаштија и послушност, тие самите се расфрлаат и го навредуваат моралот и здравиот разум на народот! Додека устите им се полни со страдањето на своите верници во рацете на „другите“, многу лесно наоѓаат заеднички јазик кога треба да се делат државни пари! Да не им дадеме да се наметнуваат како такви со помош на нивните партнери од државниот врв! Се залагаме за потполно престанување на мешањето на црквите и другите верски заедници во државните работи и за укинување на верската индоктринација на малолетниците во државните училишта; за прекин на државното финансирање на сите верски заедници и воведување данок на црковно земјиште; за ревизија на работењето на сите верски заедници и запленување на сите материјални добра за кои ќе се утврди дека се стекнати нелегално; како и за забрана на делувањето на сите организации кои промовираат верски фундаментализам.

За балканска социјалистичка федерација! Секојдневниот живот сведочи дека растурањето на Југославија претставува назаден цивилизациски чекор за сите нејзини народи и народности. Национализмот, шовинизмот и братоубиствените војни послужија како покритие на новокомпонираната, военопрофитерска буржоазија, настаната од деловите на бирократијата на СКЈ, менаџерите на општествените претпријатија и криминалните кругови коишто соработуваа со неа, за прелевање на општествената сопственост во своите приватни џебови, додека работното мнозинство доби само унижување на квалитетот на живот во секој поглед. Додека народот војуваше, профитерите се богатеа! Додека работник убиваше работник, газдите мирно тргуваа! Денес е јасно дека расцепканите национални држави на Балканот не претставуваат решение на националното прашање и суверенитет, а уште помалку нудат пат за напредок. Сè што добивме со расцепувањето на заедничката држава беше паѓање во социјална беда, политичка потчинетост и економски статус на неоколонија. Неодамнешниот и најекстремен пример за тоа е моменталната состојба на Косово под империјалистичката окупација на НАТО и ЕУ, каде под чизмата на глобалните криминалци се донесени сите работни луѓе, без оглед на националноста, а социоекономските проблеми се туркаат под тепих со помош на националистичката пропаганда. Решението на националното прашање на Балканот е можно само со заедничко организирање и соработка на сите луѓе кои живеат од сопствениот труд за одбрана на заедничките интереси и изградба на работничка сојузна држава на темелите на слободно, хумано и социјално праведно општество, во кое слободата на секој човек е услов за слободата на сите. Да се спротивставиме на шовинистичкиот отров со којшто не трујат домашните и странските тајкуни! За балканска социјалистичка федерација, како рамноправен составен дел на социјалистичката федерација на Европа!

За работничка Европа! Изразите „приближување кон Европа“, евро-атлански или европски интеграции денес не значат ништо повеќе од политика на воведување профитерска логика во сите пори на општеството и отворање на нашата економија за грабеж од страна на мултинационалните компании преку уценувачки договори и нееднакви услови на размена. Вистинската Европа не претставува бриселската бирократија што управува со неа, ниту пак европските капиталисти, чии интереси ги брани таа бирократија, туку европските работници, кои денес се бунат против машинеријата на грабежот и искористувањето наречена Европска унија. Токму таа Европа, работничката Европа, е онаа со која треба да се поврземе! Се залагаме за поддршка и соработка со комунистичките и другите левичарски и синдикални организации, како и со масовните социјални движења на Балканот и во остатокот на Европа во борбата за работнички права и работничка власт; за дипломатско и економско приближување на земјите со прогресивни, социјалистички влади во целиот свет.